הגשם שירד בחוץון לא הטביע את קול צעדיו של יואב במסדרון. הוא נכנס לסלון, ניער את המעיל הרטוב היישר על פרקט אלון שעברתם עליו חצי שנה, והניח על שולחן הקפה דף מודפס. מיכל הרימה את הראש מהלפטופ, איפה שערכה מצגת אחרונה לפני השינה. האור הכחלחל של המסך הדגיש את השקיות מתחת לעיניה של יואב. לא מעייפות. מתסכול.
— מה זה? שאלה. — רשימה. מה אמא רוצה ליום הולדת שישים. הוא דחף את הדף לעברה. — יש שם קישור. מנורת המעצבים ההיא, זאת מקריסטל צ'כי, עומדת.
Odissea
A Xícara Quebrada
Minha mãe me ligou naquela quinta-feira, pouco depois do meio-dia. Eu estava no plantão do hospital, conferindo uma prescrição, quando a voz trêmula dela veio do outro lado
Odissea
Но ти не подари дори едно цвете
Елена остави химикалката върху купчината студентски работи и бавно вдигна глава. Калоян стоеше на прага на тясната им всекидневна с протегната ръка. В пръстите му – телефон с
Odissea
Een gerust hart
Mijn moeder lag bijna vijf uur op de koude tegelvloer. Haar telefoon stond onaangeroerd op het aanrecht in de keuken, een meter of vier bij haar vandaan. Ze
Odissea
Не приїжджай завтра
Дарина відстібнула ремінь безпеки й дивилась у вікно на ворота пансіонату, за якими щойно зникла моя мама. Їй вісімдесят чотири, і вона тримала в руках старе горнятко з
Odissea
Den omöjliga hunden
Jenni ställde ner transportburen på hallgolvet hos främlingen och rätade på ryggen. Någonting i ländryggen knakade till. Hon hade burit ensam, förstås. Oscar satt kvar i bilen med
Odissea
Dörren som förändrade allt
Kaffet smakade beskt. Lars ställde ner koppen på skrivbordet och sköt över papperen från Elin utan att titta på dem. — Allvarligt, Elin. En befordran vid din ålder
Odissea
Собака тремтіла від його голосу, а ми думали — дурна
Коли Оксана защепнула переноску, в грудях стало порожньо — так порожньо, як у старій квартирі після переїзду. Вісім місяців. Усе через руду дворнягу, яка нібито не розуміла навіть
Odissea
Сметана з пліснявою
Тамара Пилипівна повернулася з Жмеринки раніше на дві доби. Автобус «Вінниця–Жмеринка» затримався на трасі через ремонт мосту, і замість п’ятої вечора вона вставляла ключ у замок майже о
Odissea
Le Secret du Sifflet en Bois
— Monsieur, s’il vous plaît… faites semblant d’être mon fils. Juste dix minutes. Antoine Mercier s’arrêta net devant le banc en fonte du square Berliet. Le vieil homme
Odissea