Author: Miller Paul
Tengo 60 años. En su cumpleaños, mi hijo dio las gracias a todos menos a mí. Luego dijo: “Mamá, tú eres mamá, se da por hecho” Me llamo
Ich bin 60. Auf seinem Geburtstag dankte mein Sohn allen außer mir. Zu Hause sagte er: “Mama, du bist doch Mama. Das versteht sich doch” Ich heiße Karin.
Jeg er 60. På sin førtiårsdag takket sønnen min alle unntatt meg Jeg heter Liv. Jeg er seksti år. Sønnen min, Henrik, fylte nylig førti. Han feiret på
Мені 60. На своєму ювілеї син подякував усім, крім мене, а вдома сказав: “Мамо, ну ти ж мама. Це само собою” Мене звати Оксана. Мені шістдесят. Моєму синові
На юбилея си синът ми благодари на всички, освен на мен. После каза: “Мамо, ти си майка, това се подразбира” Казвам се Елена. На шестдесет съм. Синът ми
Mam 60 lat. Na swoich czterdziestych urodzinach mój syn podziękował wszystkim oprócz mnie Mam sześćdziesiąt lat. Nazywam się Maria. Mój syn, Paweł, skończył niedawno czterdzieści. Zorganizował duże przyjęcie
My mother grabbed the engagement ring from the box and called it a cheap trinket. Then my father brought out an old wooden box My mother never approved
Mi madre llamó “baratija” al anillo de mi prometido. Mi padre abrió una caja vieja y la dejó sin palabras Mi madre siempre decía que quería lo mejor
Mi mamá le arrebató el anillo a mi novio y dijo que parecía de empeño. Entonces mi papá sacó una caja vieja Mi mamá nunca quiso a Julián.
Mi madre arrancó el anillo de compromiso de la caja y lo llamó baratija. Entonces mi padre apareció con una vieja caja de madera Mi madre nunca aprobó