Month: July 2026
— Vete a casa, Irma — suspiré. — Yo me quedo aquí. Con mi huerto, con mis jitomates. Sin tierra aguanto, cuando mucho, medio año. Aquí todavía puedo
— Fahr nach Hause, Irina, sagte ich und atmete schwer aus. — Ich bleibe hier. Bei meinem Garten. Bei meinen Tomaten. Ohne Erde halte ich vielleicht ein halbes
— Reis hjem, Ingrid, sa jeg og sukket. — Jeg blir her. Med hagen min. Med tomatene mine. Uten jord holder jeg kanskje et halvt år, men her
— Їдь додому, Іро, — зітхнула я. — А я тут залишуся. З городом своїм, з помідорами. Без землі я, може, пів року й протягну, а тут ще
— Върви си, Ирина, прибирай се — въздъхнах аз. — Аз оставам тук. С градината си, с доматите. Без земя ще изкарам най-много половин година, а тук още
— Jedź do domu, Iza — westchnęłam. — Ja tu zostanę. Z moim ogrodem, z pomidorami. Bez ziemi wytrzymam najwyżej pół roku, a tutaj jeszcze trochę pożyję. Furtka
Cuando Martín dejó la valija al lado de la puerta, no le pregunté adónde se iba. Durante dieciocho años le pregunté todo. Si quería cenar. Si le lavaba
Cuando Álvaro dejó la maleta junto a la puerta, no le pregunté adónde iba. Había pasado quince años preguntando. Si quería cenar. Si prefería la camisa azul. Si
Cuando Julián puso la maleta junto a la puerta, ya no le pregunté a dónde iba. Durante catorce años le pregunté todo. ¿Quieres cenar ahora o más tarde?
Als Thomas den Koffer neben die Wohnungstür stellte, fragte ich nicht mehr, wohin er ging. Ich hatte sechzehn Jahre lang gefragt. Möchtest du essen? Soll ich dein Hemd