Een gerust hart

Marieke zette het flesje nagellak terug op de plank en keek naar haar handen. Vijftien jaar had ze in de salon aan de Ferdinand Bolstraat gestaan, en nooit

Ik heet Willem Aertsen, negenendertig jaar, en ik ben schoonzoon bij Marijke Verduijn. Dat klinkt misschien vreemd als openingszin, maar zo noem ik mezelf al zeven jaar: niet

Ik heet Willem Verstappen, tweeënvijftig jaar, en ik ben de schoonzoon van Corrie. Dat woord alleen al — schoonzoon — klinkt bij ons in de familie als een

Ik ben zesenzestig en ik heb in mijn leven maar twee dingen echt met mijn eigen handen opgebouwd: mijn dochter en de garage aan de Ringvaartweg in Alphen

Marleen zette de laatste kop koffie van de dag op de balie en keek door het raam van de garage naar de regen boven de Steenweg in Eindhoven.

Elf jaar werk ik nu in het asiel bij Almelo, en in die tijd heb ik geleerd honden beter te lezen dan mensen. Aan hun oren, aan de

De huisarts had het rustig gezegd, bijna terloops, zoals artsen dingen zeggen die ze niet zachter willen maken dan nodig. Als u de kat had losgelaten, meneer Dekker,

Ik rook haar poeder al voordat ik de sleutel in de voordeur hoorde. Niet die geur van ons huis, van gestoomde broccoli en natte regenjassen, maar dat bloemige

Op de dag dat mijn moeder vijfenzestig werd, stond mijn zus Sanne al voor de deur met een oranje envelop van het energiebedrijf in haar hand. Ik kwam

Meneer Kranenveld hield niet van de late herfst. Al eenendertig jaar werkte hij als stationschef op het kleine station van Wapenveld, en in al die jaren had hij