Een gerust hart
Ik heet Mirjam. Twaalf jaar adviseer ik over katten die ineens dingen doen waar het hele huis krom van staat. De meeste meldingen lijken op elkaar. Die van
De accuboormachine viel stil toen Femke de overloop op liep. In het trappenhuis hing een weeïge lucht van nieuw plastic en behangplaksel, en op de derde tree lag
— Sander, kom even binnen. Toen de stem van de chef door de intercom klonk, wist Sander al genoeg. Hij veegde zijn handen aan zijn werkbroek, liep door
Om tien over drie ’s nachts stond Liv in de gang. Pyjama, regenlaarzen aan blote voeten, de oude reismand van de buren in haar hand. „Mam, het karton
De deur van de garage piepte als een losse tand. Ik stond even in de opening, de geur van motorolie en koud rubber sloeg me in het gezicht.
Ik zat recht tegenover Gerrit toen hij de microfoon in zijn hand nam. Zijn voorhoofd glom, de bovenste knoop van zijn blauwe overhemd stond open. „Ik ga heel
Om 16:12 zou het gebeuren. De spuit lag al klaar op het roestvrijstalen blad, afgedekt met een steriel gaasje. Loes, veertien jaar oud, lag op de behandeltafel alsof
In ons dorp noemde iedereen mijn man een voorbeeldige man. Alleen ik wist wat zijn handen deden wanneer niemand keek. Ik heet Marijke. Ik woonde bijna veertig jaar
In ons dorp noemde iedereen mijn man een voorbeeldige man. Alleen ik wist wat zijn handen deden wanneer niemand keek. Ik heet Marijke. Ik woonde bijna veertig jaar
De koffie was al koud tegen de tijd dat Ellen binnenkwam. Ze had de deur van de woonkamer niet eens dichtgedaan — ze stond daar gewoon, met haar