La sentencia familiar la dio la hija mayor, Rosario.
La sentencia familiar la dio la hija mayor, Rosario. — Una arrimada — dijo. Lo dijo con desprecio, como si la muchacha que estaba parada junto a la
Odissea
La sentencia familiar la pronunció la hija mayor, Soledad.
La sentencia familiar la pronunció la hija mayor, Soledad. — Una aparecida — dijo. No levantó la voz. No hizo falta. La palabra cayó en la cocina de
Odissea
Das Urteil der Familie sprach die älteste Tochter, Sabine.
Das Urteil der Familie sprach die älteste Tochter, Sabine. — Eine Zugelaufene — sagte sie. Sie sagte es nicht laut, aber das Wort klang in der Küche nach,
Odissea
Familiedommen kom fra den eldste datteren, Ingrid.
Familiedommen kom fra den eldste datteren, Ingrid. — En inntrenger, sa hun. Hun sa det lavt, men ordet var hardt nok til å bli liggende i kjøkkenet lenge
Odissea
Сімейний вирок винесла старша донька Марфи Кирилівни — Галина.
Сімейний вирок винесла старша донька Марфи Кирилівни — Галина. — Приблуда, — сказала вона сухо. Сказала так, ніби одним словом можна було поставити людину нижче порога й не
Odissea
Семейната присъда произнесе най-голямата дъщеря — Дора.
Семейната присъда произнесе най-голямата дъщеря — Дора. — Натрапница — каза тя, без да мигне. По-малката, Милена, пухкава и вечно усмихната, се изсмя одобрително. Майка им, Райна Стоянова,
Odissea
Rodzinny wyrok wydała najstarsza córka, Sonia.
Rodzinny wyrok wydała najstarsza córka, Sonia. — Przybłęda — powiedziała krótko, tak twardo, jakby przybiła pieczęć na czole obcej dziewczyny. Młodsza, Julka, parsknęła śmiechem i od razu zakryła
Odissea
Empezamos a fingir que no estábamos en casa.
Empezamos a fingir que no estábamos en casa. Un día comprendimos que queríamos a nuestros nietos con toda el alma, pero ya no podíamos ser niñeros sin descanso
Odissea
Empezamos a fingir que no estábamos en casa.
Empezamos a fingir que no estábamos en casa. Porque un día entendimos algo doloroso: amábamos a nuestros nietos, pero ya no podíamos seguir siendo niñeros gratis, sin descanso
Odissea
Wir begannen so zu tun, als wären wir nicht zu Hause.
Wir begannen so zu tun, als wären wir nicht zu Hause.  Denn eines Tages begriffen wir: Wir lieben unsere Enkelkinder, aber wir können nicht länger kostenlose Betreuung ohne
Odissea