Een gerust hart

Het kristallen glas gleed uit Lucas’ hand en spatte in duizend scherven uiteen op de granieten vloer. De whisky trok een donkere vlek in het tapijt, maar Lucas

Iedereen in Utrecht kende neurochirurg Hendrik van Dijk. Als er iemand met spoed onder het mes moest omdat er een aneurysma in zijn hoofd dreigde te knappen, fluisterden

Vosje Anna bleef zitten, ook toen de miezer overging in echte regen. De druppels gleden langs haar kraag, maar ze deed niets. “Het spijt me, het werkt gewoon

De regen sloeg hard tegen het raam toen de bel ging. Ik zette net thee, Noa zat aan de eettafel met haar huiswerk. Voor de deur stonden twee

Floor zette haar tas op de keukentafel en staarde naar het overzicht van haar spaarrekening op haar telefoon. Min tweeduizend vierhonderd euro. Dat was het bedrag dat er

Hanneke zette de emmer met snijbloemen op de betonnen vloer van haar atelier en veegde haar handen af aan haar schort. De bestelling op haar iPad was gedetailleerd

Henk zette de vuilniszak naast de ondergrondse container en bleef staan. Bovenaan stak het oude rieten kattenmandje uit, dat hij twintig minuten geleden nog bij het grofvuil had

Het familiediner in Huize Rust en Vreugd, een sterrentent verscholen in de bossen bij Hilversum, was een jaarlijkse parade van zelfgenoegzaamheid. Mijn vader, Hendrik van Dam, zat aan

De kou hing als een natte deken in het kleine huisje aan de Weteringdijk. Martha zat in haar leunstoel bij het raam, een verschoten wollen deken strak om

Een kamer van twaalf vierkante meter. Een bed met een bleekblauwe sprei. Een raam dat uitkijkt op een gracht waar ’s winters de meeuwen zwijgen. En een klok.