Een gerust hart
Mijn vader stierf op een dinsdag in november. De lucht was grauw en er viel motregen, zo’n miezerige regen die nergens goed voor is. Ik stond in zijn
Voor haar zestigste verjaardag had Anja alles tot in de puntjes geregeld. Ze zei tegen iedereen dat het “gewoon een etentje” zou worden, maar ondertussen had ze
Toen Elise van Dijk haar huis in Utrecht verhuurde en naar het dorpje Witteveen verhuisde, dacht iedereen dat ze gek was geworden. Ze kwam in mei aan,
Henk reed vrachtwagen alsof de weg zijn tweede huid was geworden. Hij kende de parkeerplaatsen langs de A2, A12 en Duitse grens beter dan zijn eigen buurt in
“Zij is mijn dochter. Begrepen?” zei Marleen, terwijl ze haar stiefdochter achter zich trok. De woonkamer werd stil. Aan tafel zaten de familieleden van haar man: zijn
“Je hebt een week om te vertrekken. Ik trek hier met mijn nieuwe vrouw in,” zei Jeroen. Alsof hij het over nieuwe gordijnen had. Marit stond in
“Wist je dan helemaal niets?” vroeg Sanne, terwijl ze de lege theekop van zich af schoof. “Niet dat jouw moeder zogenaamd even naar buiten wilde? Niet dat
“Eva, ik sta bij het appartement van papa en mama. Mijn sleutel past niet. Is er iets met het slot?” Eva zat aan de keukentafel met een
In de bus naar Utrecht Centraal was nog één plek vrij. Bij het raam, naast een oudere man in een versleten bruine jas. De kraag was kaal, de
“Ma, maak je alsjeblieft niet druk. Je spullen zijn al ingepakt.” Elly bleef in de gang van haar eigen appartement staan. De trap van het ziekenhuis naar